Mamo, odetchnij głęboko. Jeśli kiedykolwiek usłyszałaś od „dobrych doradców”, że Twoje dziecko płacze, bo ma „rozepchany żołądek” albo że za dużo waży „przez ten Twój syrop”, ten tekst jest dla Ciebie. Czas pożegnać stare mity i zaufać naturze, która zaprojektowała karmienie piersią jako system niemal idealny.
Natura to spryciara: Inteligentne mleko
W przeciwieństwie do mleka modyfikowanego, które w każdej kropli ma tyle samo kalorii, Twoje mleko to „żywa tkanka”, która zmienia się w zależności od potrzeb dziecka. Co najważniejsze, zawiera ono hormony sytości i głodu - leptynę i grelinę.
Kiedy maluszek ssie pierś, te hormony wysyłają do jego mózgu jasny komunikat: „Jestem pełny, dziękuję!”. Dzieci karmione piersią mają naturalną zdolność samoregulacji. One po prostu wiedzą, kiedy przestać.
Żołądek wielkości czereśni
Często martwimy się, że dziecko chce pić „ciągle”. Ale spójrz na to z perspektywy wielkości jego bruszka:
- W 1. dobie żołądek noworodka mieści zaledwie 5 - 7 ml pokarmu (to jedna łyżeczka!).
- W 3. dobie jest wielkości orzecha włoskiego (ok. 22 - 27 ml).
- Pod koniec 1. miesiąca przypomina jajo kurze.
Twoje mleko jest lekkostrawne, więc żołądek szybko się opróżnia. To dlatego maluch może domagać się piersi nawet 10 - 12 razy na dobę.
Pierś to nie tylko jedzenie
Dla Twojego dziecka pierś to cały świat: jedzenie, bezpieczeństwo, uspokojenie i lekarstwo na ból. Naukowcy rozróżniają dwa rodzaje ssania:
- Odżywcze: głębokie, rytmiczne, z wyraźnym połykaniem.
- Nieodżywcze: szybkie, płytkie „ciamkanie”, które służy wyciszeniu.
Dziecko potrafi ssać pierś, nie pobierając przy tym dużej ilości mleka. Jeśli więc maluch chce być przy Tobie długo, nie musi to oznaczać, że „wlewasz w niego” nadmiar kalorii. On po prostu ładuje swoje emocjonalne baterie.
Czy jednak można „przedobrzyć”?
Choć nie można „utuczyć” dziecka samym mlekiem mamy (dzieci karmione naturalnie często mają duże przyrosty na początku, ale potem „szczupleją”, gdy zaczynają się ruszać), można doprowadzić do tzw. przejedzenia.
Dzieje się tak czasami, gdy na każdy, nawet najmniejszy płacz dziecka (wynikający np. z mokrej pieluszki, przebodźcowania czy nudy) odpowiadamy podaniem piersi. Ponieważ ssanie uspokaja, maluch pije, mimo że nie jest głodny, co może prowadzić do:
- nadmiernego ulewania,
- wzdętego, twardego brzuszka,
- niepokoju i płaczu po karmieniu.
Warto wtedy spróbować innych metod ukojenia, przytulenia, noszenia w chuście czy szeptania, by sprawdzić, czy maluch naprawdę potrzebuje mleka, czy tylko bliskości.
Siatki centylowe – patrz na trend, nie na punkty
Pamiętaj, by masę ciała dziecka sprawdzać na siatkach centylowych WHO, które są stworzone specjalnie dla dzieci karmionych piersią. Dzieci „cyckowe” rosną inaczej niż te na butelce – często gwałtownie przybierają w pierwszych 3 miesiącach, a potem zwalniają. Dopóki dziecko rośnie wzdłuż swojego kanału centylowego, jest wesołe i ma 6 - 8 mokrych pieluch na dobę, wszystko jest w najlepszym porządku!
Karmienie na żądanie to dar, który dajesz dziecku na całe życie. Chronisz je przed otyłością w przyszłości i uczysz słuchania własnego organizmu. Nie bój się bliskości i ufaj swojej intuicji.
Zamiast patrzeć na zegarek, patrz na swoje dziecko. Ono jest najlepszym ekspertem od swojego głodu.